ಯುವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ಗಿಂತ ಮೊದಲು ಭಾರತದ ಕಿರಿಯರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದ್ದ ರೀತಿಂದರ್ ಸೋಧಿ ಸೋಧಿ, ಅಂಡರ್-15 ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫೈನಲ್ನಲ್ಲಿ ಪಂದ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು. 17ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಿಶತಕ ಬಾರಿಸಿ, 2000ರ ಅಂಡರ್-19 ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಗಂಭೀರ ಬೆನ್ನುನೋವಿನಿಂದ ಅವರ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಯಣ ಬೇಗನೆ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು.
ಯುವರಾಜ್ಗಿಂತ ಮೊದಲು ಮಿಂಚಿದ್ದ ಪ್ರತಿಭೆ
ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಯುವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ ಹೆಸರು ಅಂಡರ್-19 ವಿಶ್ವಕಪ್ನಿಂದಲೇ ದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಯುವ ಆಲ್ರೌಂಡರ್ ದೇಶದ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಪಂಜಾಬ್ನ ರೀತಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಸೋಧಿ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದ ಸೋಧಿ, ಮುಂದೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಆಲ್ರೌಂಡರ್ ಆಗುವ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು.
1996ರಲ್ಲಿ ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಂಡರ್-15 ಟೂರ್ನಿಯ ಫೈನಲ್ನಲ್ಲಿ ಸೋಧಿ 82 ರನ್ ಗಳಿಸಿ ಅಜೇಯರಾಗಿದ್ದರು. ಜೊತೆಗೆ 3 ವಿಕೆಟ್ಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪಂದ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರಕಿತ್ತು.
ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ದಾಖಲೆಗಳ ಸರಮಾಲೆ 17ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದ್ವಿಶತಕ
ಸೋಧಿ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ಕೇವಲ ಜೂನಿಯರ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 1997ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬ್ ಪರ ರಣಜಿ ಟ್ರೋಫಿಯಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ವಿರುದ್ಧ ಅಜೇಯ 200 ರನ್ ಗಳಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ವಯಸ್ಸು ಕೇವಲ 17 ವರ್ಷ 15 ದಿನಗಳು. ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ದ್ವಿಶತಕ ಬಾರಿಸಿದ ಭಾರತದ ಅತಿ ಕಿರಿಯ ಆಟಗಾರ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಅವರು ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು.
Related Articles
1998ರ ಅಂಡರ್-19 ವಿಶ್ವಕಪ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು 126 ರನ್ಗಳ ಭರ್ಜರಿ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಆಡಿದ್ದರು. 2000ರ ಅಂಡರ್-19 ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಭಾರತ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಕೈಫ್ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದರೆ, ಸೋಧಿ ಉಪನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಫೈನಲ್ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ಅಜೇಯ 39 ರನ್ ಗಳಿಸಿ ಹಾಗೂ 10 ಓವರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 26 ರನ್ ನೀಡಿ ತಂಡದ ಗೆಲುವಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣರಾದರು.
ಭಾರತ ತಂಡಕ್ಕೆ ಪದಾರ್ಪಣೆ
2000ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಜಿಂಬಾಬ್ವೆ ವಿರುದ್ಧ ಕಟಕ್ನಲ್ಲಿ ಸೋಧಿ ಏಕದಿನ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಗೆ ಪದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಅವರು ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಬೌಲಿಂಗ್ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಉಪಯುಕ್ತ ಆಟಗಾರನಾಗುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದರು.
2001ರಲ್ಲಿ ಹರಾರೆಯಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಧಿ 67 ರನ್ ಗಳಿಸಿ, 2 ವಿಕೆಟ್ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಭಾರತ ಸೋತರೂ, ಅವರ ಆಲ್ರೌಂಡ್ ಪ್ರದರ್ಶನ ಭಾರೀ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಮ ಕ್ರಮಾಂಕದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್, ಮಧ್ಯಮ ವೇಗದ ಬೌಲಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಚುರುಕಾದ ಫೀಲ್ಡಿಂಗ್—ಈ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.
ಬೆನ್ನಿನ ಗಾಯದಿಂದ ಬದಲಾದ ಬದುಕು ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ತಿರುವಾಯಿತು
ಭಾರತ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಸೋಧಿ ಗಂಭೀರ ಬೆನ್ನುನೋವಿಗೆ ಒಳಗಾದರು. ಬೌಲಿಂಗ್ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಯತ್ನದ ವೇಳೆ ಅವರಿಗೆ ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡದ ಮೂಳೆ ಮುರಿತಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಈ ಗಾಯದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು.
ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. ಗಾಯದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ತಂಡಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಹಿಂದಿನ ವೇಗ ಮತ್ತು ಲಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. 2002ರಲ್ಲಿ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಆಡಿದ ಪಂದ್ಯವೇ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯವಾಯಿತು.
ಅಂಕಿಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಪ್ರತಿಭೆ
ಸೋಧಿ ಭಾರತ ಪರ 18 ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ 280 ರನ್ ಗಳಿಸಿ, 5 ವಿಕೆಟ್ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅವರನ್ನು ವಿಶೇಷ ಆಟಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
2004ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಂಜಾಬ್ ಪರ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ವಿರುದ್ಧ ಅಜೇಯ 251 ರನ್ ಗಳಿಸಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಯಣ ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ರೀತಿಂದರ್ ಸೋಧಿ ಅವರ ಕಥೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟವೂ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿನ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
