ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಬಿ. ವರಾಳೆ ಅವರು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವಾಗ, ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದುರಂತವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವೇ ಸರ್ಕಾರದ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶಾಲೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲ, ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ದೇವಾಲಯ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಶಾಲೆಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ? ಹೀಗೊಂದು ಗಂಭೀರ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಕಲಕುವ ಕಳವಳವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಹಿರಿಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಬಿ. ವರಾಳೆ ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಧುಲೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ತರಗತಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತುಗಳು, ಇಂದು ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸುವಂತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದುರಂತ ಮತ್ತು ಮೂವರು ಹಸುಗೂಸುಗಳ ಕಥೆ!
ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದ ವೇಳೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ವರಾಳೆ ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಒಂದು ಘಟನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಎದೆಯನ್ನು ನಡುಗಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಮೂವರು ಪುಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಬರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಮಲಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಆ ರಾತ್ರಿ ಹರಿದು ಬಂದ ಹಾವಿನ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ಆ ಮೂವರು ಕಂದಮ್ಮಗಳು ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗಳು, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣದ ಉತ್ಸವಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಲಗಲು ಒಂದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಜಾಗ ಒದಗಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂಬ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲೂ ನೀರು ತರಿಸಿತು.
0.1% ಹಣ ಮತ್ತು 125 ಶಾಲೆಗಳ ಭವಿಷ್ಯ!
ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳು ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯವೊಂದನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ನಾಸಿಕ್ ಕುಂಭಮೇಳಕ್ಕಾಗಿ ಸುಮಾರು ₹32,000 ರಿಂದ ₹34,000 ಕೋಟಿ ಬಜೆಟ್ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತದ ಕೇವಲ 0.1 ಪ್ರತಿಶತ – ಅಂದರೆ ಸರಿಸುಮಾರು ₹32 ಕೋಟಿ ಹಣ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚುವ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ 100 ರಿಂದ 125 ಮರಾಠಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಉಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು! ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ರಾಜ್ಯದ ಶಿಕ್ಷಣ ಬಜೆಟ್ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶೇಕಡಾ 13 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ತೀವ್ರ ಬೇಸರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
Related Articles
'ಮರಾಠಿ ಮಾಧ್ಯಮ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ'!
ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ವರಾಳೆ, "ನಾನು 10 ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಮುನ್ಸಿಪಾಲಿಟಿ ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲಾ ಪರಿಷತ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಮರಾಠಿ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಸಾಧನೆಗೆ ಎಂದೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನನ್ನ ಆಲೋಚನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು," ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ವೆಚ್ಚದ ಅದ್ದೂರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಗೂ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಎನ್ಡಿಟಿವಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲೂ, "ನಾನು ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ ನೋವನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದರು. ದೇಶದ ನಿಜವಾದ ಭವಿಷ್ಯವಿರುವುದು ಮೆಗಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ಗಳಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಆ ಬಡ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ!
