ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಮಂಜು ಆವರಿಸಿದಾಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವುದೇ ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ನೂರಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತ ವಿಮಾನವೊಂದು ಮಂಜಿನಿಂದ ರನ್‌ವೇ ಕಾಣದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿರಬಹುದು?
ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಮಂಜು ಆವರಿಸಿದಾಗ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವುದೇ ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ನೂರಾರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತ ವಿಮಾನವೊಂದು ಮಂಜಿನಿಂದ ರನ್‌ವೇ ಕಾಣದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿರಬಹುದು? ಇಂತಹಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಂಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಕರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಮಹತ್ವದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೊಂದು ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ಥಳೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ‘ದೃಷ್ಟಿ’ (Drishti). ಬೆಂಗಳೂರಿನ CSIR-ನ್ಯಾಷನಲ್ ಏರೋಸ್ಪೇಸ್ ಲ್ಯಾಬೋರೇಟರೀಸ್ (NAL) ನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಡಾ. ಶುಭ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ರನ್‌ವೇ ಗೋಚರತೆ ಮಾಪನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಏನಿದು ‘ದೃಷ್ಟಿ’ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ?
ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಜು, ಮಳೆ, ಧೂಳು ಅಥವಾ ಹೊಗೆಯಿಂದ ರನ್‌ವೇ ಗೋಚರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಪೈಲಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ Runway Visual Range (RVR) ಅಂದರೆ, ರನ್‌ವೇ ಮೇಲೆ ಪೈಲಟ್‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ದೂರದವರೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ‘ದೃಷ್ಟಿ’ ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 30 ಮೀಟರ್ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮಿಟರ್ ಮತ್ತು ರಿಸೀವರ್ಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮಿಟರ್‌ನಿಂದ ಹೊರಡುವ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣವು ರಿಸೀವರ್‌ವರೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಮಂಜು, ಧೂಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಕಣಗಳಿಂದ ಬೆಳಕು ಎಷ್ಟು ಚದುರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹೀರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಳೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರನ್‌ವೇಯಲ್ಲಿನ ಗೋಚರತೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಿ, ಪೈಲಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಏರ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಂಟ್ರೋಲರ್‌ಗಳಿಗೆ ನೈಜ-ಸಮಯದ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
25 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಗೋಚರತೆಯನ್ನೂ ಅಳೆಯಬಹುದು
ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೋಚರತೆ 25 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸ್ಪಷ್ಟ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಗೋಚರತೆ 2,000 ಮೀಟರ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇರಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯ ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರನ್‌ವೇ ಗೋಚರತೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುವಂತೆ ‘ದೃಷ್ಟಿ’ಯನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಗೋಚರತೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ವಿಮಾನಗಳ ಟೇಕ್‌ಆಫ್ ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಂಡಿಂಗ್‌ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಉಪಕರಣಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಸ್ಥಳೀಯ ಪರ್ಯಾಯ
‘ದೃಷ್ಟಿ’ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು ಭಾರತೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ರನ್‌ವೇ ಗೋಚರತೆ ಅಳೆಯಲು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮಿಸ್ಸೋಮೀಟರ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಇತ್ತು. ಈ ಉಪಕರಣಗಳು ದುಬಾರಿಯಾಗಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯೂ ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಡಾ. ಶುಭ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡ NALನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಭಾರತೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಾಗುವ ಮಂಜು, ಮಳೆ, ಧೂಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಹವಾಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು.
ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚ, ಸುಲಭ ನಿರ್ವಹಣೆ
‘ದೃಷ್ಟಿ’ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಾಯುಯಾನ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಾನ ರೀತಿಯ ಉಪಕರಣಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಕೈಗೆಟುಕುವ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ಹಲವು ಘಟಕಗಳನ್ನು ದೇಶೀಯವಾಗಿಯೇ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಕರಣಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಇದು ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ.
ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಅನುಭವದ ವಿಜ್ಞಾನಿ
ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಿಂದೆ ಡಾ. ಶುಭ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅನುಭವವಿದೆ. ಅವರು CSIR-NALನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು, ಕಠಿಣ ಹವಾಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಮಾನಯಾನವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ‘ದೃಷ್ಟಿ’ಯಂತಹ ಸ್ಥಳೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಕಡಿಮೆ ಗೋಚರತೆಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೈಲಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಂಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಕರಿಗೆ ನೆಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಮಂಜಿನಿಂದ ರನ್‌ವೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ‘ದೃಷ್ಟಿ’ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
