ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ 'ಗ್ರೀಸ್ ಹಂಟರ್ಸ್' ಹೋಟೆಲ್ಗಳಿಂದ ಬಳಸಿದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸುಸ್ಥಿರ ವಿಮಾನ ಇಂಧನ (SAF) ತಯಾರಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳು ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಎಣ್ಣೆಯ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ವಂಚನೆ ತಡೆಯುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು: ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿರುವ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಿರಿದಾದ ಹಿಂಭಾಗದ ಕಾಲುದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ರಿಕ್ಷಾಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಸಂಗ್ರಹಕಾರರು, ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಗ್ಯಾಲನ್ಗಳಷ್ಟು ಬಳಸಿದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸರಕು ನಿನ್ನೆಯ ಹುರಿದ ಕೋಳಿಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮೀನಿನ ಪನಿಯಾಣಗಳ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ವಾಸನೆಯ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಎಣ್ಣೆಗಳೇ ದೇಶದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದೆ. ಇವರೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನ "ಗ್ರೀಸ್ ಹಂಟರ್ಸ್". ಇವರು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಅಡುಗೆಮನೆಗಳಿಂದ ಬಳಸಿದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು (UCO) ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಜೆಟ್ ಇಂಧನ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸುಸ್ಥಿರ ವಿಮಾನ ಇಂಧನ (SAF) ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವೇಗ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮ ದೊಡ್ಡ ಇಂಧನ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಆಗುತ್ತಿದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಬಳಸಿ ಎಸೆಯುವ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಈಗ ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಇಂಧನವಾಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು, ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಮಳಿಗೆಗಳಿಂದ ಹಳೆಯ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಅದನ್ನು ಜೈವಿಕ ಇಂಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತವು ತನ್ನ ಇಂಧನ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಈ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರವು ತ್ಯಾಜ್ಯದಿಂದ ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬೂಸ್ಟ್ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯ ತ್ಯಾಜ್ಯವು ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇವರು ತಯಾರಿಸುವ ಇಂಧನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಡೀಸೆಲ್ಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಜೈವಿಕ ಇಂಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ವಿಮಾನಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸುಸ್ಥಿರ ವಿಮಾನಯಾನ ಇಂಧನ (Sustainable Aviation Fuel - SAF) ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ತೈಲ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಂದ ಡಿಮಾಂಡ್
ಭಾರತೀಯ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳಾದ ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್, ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮತ್ತು ಭಾರತ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂಗಳು ಬಳಸಿದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಈ ಉದ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ಹೋಟೆಲ್ಗಳು, ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ತಯಾರಿಕಾ ಘಟಕಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಸ್ ಹಂಟರ್ಸ್ಗಳ ಪಾತ್ರ ಮಹತ್ವದ್ದು.
ಸುಸ್ಥಿರ ವಾಯುಯಾನ ಇಂಧನ ಅಥವಾ SAF ಗಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಯು ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ 600% ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿ 2035 ರ ವೇಳೆಗೆ 14 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಏಷ್ಯಾ ಆ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಚಾಲಕವಾಗಿದೆ. ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತದ ಬೇಡಿಕೆ ಮಾತ್ರ 250,000 ಟನ್ಗಳನ್ನು ತಲುಪಲಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲಿದೆ.
ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ
ಬಳಸಿದ ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಜಾಗತಿಕ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ಅಗ್ಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗಿದೆಯೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ಸವಾಲಾಗಿರಬಹುದು. ತ್ಯಾಜ್ಯ ಎಣ್ಣೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾಜಾ ಎಣ್ಣೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇದು ವಂಚನೆಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ತೊಂದರೆ ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು. ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಗ್ರಾಹಕ ಮತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 3 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಬಳಸಿದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಸಂಗ್ರಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಅದು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಗಳು, ಹೋಟೆಲ್ ಅಡುಗೆಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ.






