ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದುಡಿದರೂ ಬಡ್ತಿ ಮತ್ತು ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗದ ಉದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರ ಕಥೆಯಿದು. ಕಚೇರಿ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಅವರು, ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರದ ಘಟನೆಗಳು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ನಿಷ್ಠೆಯ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಅನೇಕ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿ ಹೊಂದಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತೀ ಸಮರ್ಪಣೆ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಮಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ನೀಡಲಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರುವ ಮನೋಭಾವ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಬಡ್ತಿ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ವೃತ್ತಿ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹಲವರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮನ್ನಣೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆದ ಒಂದು ಕಥೆ ಈ ಅಸಹಜ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು “ದಿ ಡಿಸ್ರಪ್ಟರ್” ಎಂಬ ಬಳಕೆದಾರರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ X ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪೋಸ್ಟ್ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಉದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಅತ್ಯಂತ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
Related Articles
ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಡ್ತಿ ಇಲ್ಲ
ಆ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯಾವುದೇ ಬಡ್ತಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ಕಂಪನಿಯ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಶೀಲ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಚೇರಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗಿಂತ ತಡವಾಗಿ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಅವರು ಕಂಪನಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಮಟ್ಟದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮೂಲತಃ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದವರಿಗಿಂತಲೂ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನ ಇತ್ತೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ
ಕಂಪನಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾದರೆ, ಮೊದಲಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಪರಿಣತಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಕಂಪೆನಿಯ ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರ ಈ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕಂಪನಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮಂಡಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೆಲಸದ ವಿವರಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಆ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಚೇರಿ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ದೂರ
ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಅವರು ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಿಗೂ ದೂರು ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಬಡ್ತಿ ಸಿಗದಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಕಚೇರಿ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕೇವಲ 26 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಎಂಬಿಎ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಯುವ ಉದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಅವರು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ ನಿರ್ದೇಶಕರೊಂದಿಗೆ ಸಹ ಪರಿಚಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಬರಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹಿರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಈ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಎಂದಿಗೂ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ.
ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದ ಹಿರಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿ
ಈ ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ಸ್ನೇಹಪರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸಹನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿತಿದ್ದ ಉಪಯುಕ್ತ ಶಾರ್ಟ್ಕಟ್ಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು — “ನಿಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದೀರಾ?”
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಯೋಚಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಅರಿವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಿರಾಶೆ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಂತರ ಅವರು ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಂಪನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು.
ಎರಡು ವಾರಗಳ ಬಳಿಕ ರಾಜೀನಾಮೆ
ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕೇವಲ ಎರಡು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವರು ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಹೊಸ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ, ಅವರ ನಿರ್ಗಮನದ ನಂತರ ಕಂಪನಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಇಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಇಂತಹ ಅಧಿಕೃತ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಚರ್ಚೆ
ಈ ಕಥೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ವೈರಲ್ ಆಯಿತು. ಪೋಸ್ಟ್ಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಲೈಕ್ಗಳು ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮಿಲಿಯನ್ ವೀಕ್ಷಣೆಗಳು ಪಡೆದಿದೆ. ಅನೇಕ ಬಳಕೆದಾರರು ಈ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಕೆಲವರು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಸದಾ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಪ್ರಭಾವವಿಲ್ಲದ ನಿಷ್ಠೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೌನ ಶೋಷಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು.
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮನ್ನಣೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಳಕೆದಾರರು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.
