ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಾಲವನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. 'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು, ನೀ ಉಚ್ಚಿಮಲ ತೇನು...' ಆ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುವ ಹಾಡು. ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಧ್ವನಿ-ಈ ಮೂರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ.
'ಕಿಳಕ್ಕು ವಾಸಲ್' ಚಿತ್ರದ 'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು' ಹಾಡು ಇಳಯರಾಜಾ, ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿ. ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಒಂದು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಗೀತೆ. ಈ ಹಾಡಿನ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಯನ ಎಂಥದ್ದು ಅಂದ್ರೆ, ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವತಃ ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಅವರೇ ಭಾವುಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅದೇ ಈ ಹಾಡಿನ ವಿಶೇಷ. ತಮಿಳು ಸಿನಿಮಾದ ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಾಲವನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ.
'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು, ನೀ ಉಚ್ಚಿಮಲ ತೇನು...' ಆ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುವ ಹಾಡು. ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಧ್ವನಿ-ಈ ಮೂರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ. ಅದೆಂಥ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಅಂದ್ರೆ, 40,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದ ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಅವರೇ ಈ ಹಾಡಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿದ್ದರು. ಅದೇ ಈ ಹಾಡಿನ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. 1990ರಲ್ಲಿ ತೆರೆಕಂಡ 'ಕಿಳಕ್ಕು ವಾಸಲ್' ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪಯಣದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕು, ಪ್ರೀತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ-ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಸಹಜವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿತು.
ಈ ಚಿತ್ರದ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಡುಗಳು ಹಿಟ್ ಆದರೂ, 'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು' ಕೇಳುಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು. ಈ ಹಾಡಿನ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಅಂದ್ರೆ ಅದರ ಸರಳ ಆದರೆ ಆಳವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ. ಸ್ವತಃ ನಿರ್ದೇಶಕರೇ ಆದ ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಬರೆದ ಈ ಸಾಲುಗಳು, ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ. 'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು...' ಎಂಬ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಒಂದಾದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡನ್ನು ಒಂದು ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ಆಗಿ ಬದಲಿಸಿದ್ದು ಇಳಯರಾಜಾ ಅವರ ಸಂಗೀತ.
Related Articles
ಮೃದುವಾದ ತಾಳ, ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ಕೊಳಲಿನ ನಾದ, ಕಡಿಮೆ ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನುಭವ-ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಹಾಡನ್ನು 'ಶಾಂತಿಯ ಅನುಭೂತಿ'ಯನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಚರಣದ ನಂತರ ಬರುವ ಕೊಳಲಿನ ಸಂಗೀತ ಕೇಳುಗರನ್ನು ಬೇರೆಯೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡಿನ ಜೀವಾಳವೇ ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಅವರ ಧ್ವನಿ. ಆ ಮೃದುವಾದ ಕಂಠ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಧುರ್ಯ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ.
ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದ ಎಸ್ಪಿಬಿ
ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಈ ಹಾಡನ್ನು ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ದೇಶಕ ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಹಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕಾದಿದ್ದರಂತೆ. ಹಾಡಿನ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ, ಕೆಲವು ಕ್ಷಣ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ನಂತರ, ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ನಿರ್ದೇಶಕ ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಭಾವನೆ-ಈ ಹಾಡು ಸಾಧಾರಣವಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಲೆಜೆಂಡರಿ ಗಾಯಕ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅಪರೂಪ.
ನಂತರ ತಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ ಇಳಯರಾಜಾ ಅವರನ್ನೂ ಅಪ್ಪಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟರಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇಳಯರಾಜಾ 'ಪೋಡಾ ಪೋ' (ಹೋಗೋ ಹೋಗು) ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಟ್ಟಿದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. 'ಪಚ್ಚಮಲ ಪೂವು...' ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಾಡಲ್ಲ-ಅದೊಂದು ಭಾವನೆ, ಒಂದು ನೆನಪು. ಇಳಯರಾಜಾ ಸಂಗೀತ, ಆರ್.ವಿ. ಉದಯಕುಮಾರ್ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಎಸ್.ಪಿ.ಬಿ. ಧ್ವನಿ-ಈ ಮೂರು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸೇರಿದಾಗ, ಅದು ಕಾಲಾತೀತ ಸಂಗೀತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಇಂದಿಗೂ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
