ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಆನೆ ಪಾರ್ಕ್ ದಶಕಗಳ ಬಳಿಕ ಶಾಸಕ ಡಾ. ಸಿ.ಎನ್. ಅಶ್ವತ್ಥನಾರಾಯಣರ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ತೆರೆದಿದ್ದು, ಉದ್ಘಾಟನೆ ವೇಳೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಚುನಾವಣೆ ವಿಳಂಬ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ವೈಫಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸುರೇಶ್ ನೆಲಮಂಗಲ.
ಮಲ್ಲೇಶ್ವರ(Malleshwara)ದ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಪಾರ್ಕ್ ರಸ್ತೆಗಳ ನಡುವೆ 8ನೇ ಹಾಗೂ 10ನೇ ಕ್ರಾಸ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ‘ಆನೆ ಪಾರ್ಕ್’ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಯೇ ಇತ್ತು. ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಸಕರಾದ ಡಾ। ಸಿ.ಎನ್. ಅಶ್ವತ್ಥನಾರಾಯಣ(Dr.C.N. Ashwathnarayan) ಅವರ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೂಚನೆಯ ಮೇರೆಗೆ ನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಬಳಕೆಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಿತು. ಆದರೆ ಉದ್ಘಾಟನೆಯ ದಿನ, ಗುಂಪೊಂದು ಆಗಮಿಸಿ ಶಾಸಕರ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್, ಪೋಸ್ಟರ್ ಮೇಲೆ ಅವಾಚ್ಯ ಬೈಗುಳಗಳ ಸುರಿಮಳೆ ನಡೆಸಿತು. ಶಾಸಕರು ಏನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಧಾರರಹಿತ ಆರೋಪವನ್ನೂ ಹೊರಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಅಸಭ್ಯ ವರ್ತನೆ ಬೇಸರ ತರಿಸುವಂತಿತ್ತು. ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ಗೆ ಬೈಯುವುದೇ ಇವರ ಸಾಹಸ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿ ಎಂಬ ಮುಖವಾಡದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಡೆಸಿದ್ದು ಶುದ್ಧ ರಾಜಕೀಯ ನಾಟಕ.
ಆನೆ ಪಾರ್ಕ್ಗೆ ಬೀಗ ಬಿದ್ದದ್ದು ಏಕೆ?:
ಈ ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ಮೊದಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದು 90ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಅನಂತ್ ನಾಗ್ ಅವರು ಶಾಸಕರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ನಂತರ ಎಂ.ಆರ್.ಸೀತಾರಾಂ ಶಾಸಕರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಜಾಗದ ದುರ್ಬಳಕೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಉದ್ಯಾನದ ಗೇಟಿನ ಮುಂದೆಯೇ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಬಿತ್ತು.
ಈ ಪ್ರದೇಶ ಬಹುತೇಕ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಳಿಗೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜನನಿಬಿಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರದೇಶ. ವಾಸಿಸುವ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಉದ್ಯಾನ ಕಸ ಸುರಿಯುವ ತಾಣವಾಗಿ, ಬಹಿರ್ದೆಸೆ-ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಜಾಗವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಸಿಗರೆಟು ಸೇದುವವರು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟವು. ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿ ಮಠ, ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳ ನಡುವಿನ ಉದ್ಯಾನ ಅಶುಚಿಯ ಕೇಂದ್ರವಾದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರಾದೃಷ್ಟಕರ.
ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಿಯೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಈ ಜಾಗವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ತೆರೆಯಲು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದವರು ಡಾ। ಅಶ್ವತ್ಥನಾರಾಯಣ. ಬೀಗ ಹಾಕಿದವರು ಒಂದು ಕಡೆ, ಬೀಗ ತೆರೆದವರು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ. ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಬೈಯುವುದು ಅಜ್ಞಾನ, ಅರಿತೂ ಬೈಯುವುದು ದುರುದ್ದೇಶ.
ಜನರೇ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ:
ಡಾ। ಸಿ.ಎನ್.ಅಶ್ವತ್ಥನಾರಾಯಣ ಅವರು ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದಿಂದ 2008ರಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಅವರು 80,606 ಮತಗಳನ್ನು (ಶೇ.63.72) ಪಡೆದರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು 39,304 ಮತಗಳು ಮಾತ್ರ. ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ಶಾಸಕನನ್ನು ಮತದಾರ ಇಷ್ಟು ಬಾರಿ, ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಅಂತರದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯ ಶಾಸಕರನ್ನು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಯಾಳಿಸಿ ಸುದ್ದಿ ಆಗುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲು ಜಿಬಿಎ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸಿ:
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಾಳಜಿಯಿದ್ದರೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ನಾಯಕರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷವಾದರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಪೊರೇಟರ್ಗಳನ್ನು ಆರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಜಿಬಿಎ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು 2026ರ ಜೂನ್ 30ರೊಳಗೆ ಮುಗಿಸುವಂತೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೂಚಿಸಿತ್ತು. ಆದರೂ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯ ವಿಶೇಷ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಗಡುವನ್ನು 2026ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31ರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣೆ ವಿಳಂಬ ಸಂವಿಧಾನದ 243ಯು ವಿಧಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಬಿಬಿಎಂಪಿ ವಿಭಜನೆಯ ಕಾಯಿದೆ ಚುನಾವಣೆ ಮುಂದೂಡುವ ತಂತ್ರ ಎಂದು ನಾಗರಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಆರೋಪಿಸಿದ್ದವು.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಸಕರು ಜನರ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರುವುದೇಕೆ?
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್, ದಿನೇಶ್ ಗುಂಡೂರಾವ್, ರಾಮಲಿಂಗಾರೆಡ್ಡಿ, ಕೃಷ್ಣ ಬೈರೇಗೌಡ, ಎನ್.ಎ.ಹ್ಯಾರಿಸ್ ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶಾಸಕರೂ ಜನರ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರುವುದೇಕೆ? ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಚಾಟಿಯಿಲ್ಲದೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲವೇ? ಉದ್ಯಾನದ ಗೇಟಿನ ಮುಂದೆ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುವ ಉತ್ಸಾಹ ತಮ್ಮದೇ ನಾಯಕರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ‘ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸಿ’ ಎಂದು ಕೂಗಲು ಏಕಿಲ್ಲ?
ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡುವವರು ಯಾರು?:
ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಯಾವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕನೂ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗುಂಡಿಗಳು, ಕಸ, ಸಂಚಾರ ದಟ್ಟಣೆ ಇವು ನಾಗರಿಕರ ನಿತ್ಯದ ಬವಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಇದರ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಜೇಬಿಗೇ ಕೈ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫಿಯನ್ನು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ನವೆಂಬರ್ 1ರಿಂದ ನಂದಿನಿ ಹಾಲಿನ ಬೆಲೆ ಲೀಟರ್ಗೆ ₹8 ಏರಿದೆ. ಮೊಸರಿನ ಬೆಲೆ ಲೀಟರ್ಗೆ ₹14 ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಕ ರೈತರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರೈತರನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಹೊರೆ ಹೊರಬೇಕಾದವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಹಕನೇ ಏಕೆ?
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯ ಕತೆ ಇನ್ನೂ ಕಠೋರ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬಡ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರ ಜೀವನಾಡಿ ಬಸ್ಸು. ಆದರೆ ನವೆಂಬರ್ 4ರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಎಸ್ಆರ್ಟಿಸಿ ದರ ಸರಾಸರಿ ಶೇ.23ರಷ್ಟು, ಬಿಎಂಟಿಸಿ ದರ ಶೇ.33ರಿಂದ 35ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಈ ದರ ಏರಿಕೆಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಗ್ಯಾರಂಟಿಗಳ ಹೊರೆ ಎಂದು ಜನ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾರಿಗೆ ನಿಗಮಗಳು ಶಕ್ತಿ ಯೋಜನೆಯ ಖರ್ಚಿಗಾಗಿ ₹5,418 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದವು. ಶಕ್ತಿ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಟಿಕೆಟ್ ಖರೀದಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಪುರುಷ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಪಾಲು ಶೇ.48ರಿಂದ ಶೇ.36ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಉಚಿತ ಭಾಗ್ಯ ಕೊಟ್ಟು, ಅದರ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಟಿಕೆಟ್ ಖರೀದಿಸುವ ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗದ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ದರ ಏರಿಕೆಗೂ ಶಕ್ತಿ ಯೋಜನೆಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಸಚಿವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ನಿಗಮಗಳು, ಬಾಕಿ ಇರುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರುಪಾಯಿ, ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುಸಿತ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ಜನ ಈ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಂಬುವುದು ಹೇಗೆ?
ಹಾಲು ಏರಿತು, ಮೊಸರು ಏರಿತು, ಬಸ್ ಚಾರ್ಜ್ ಏರಿತು, ಆಸ್ತಿ ತೆರಿಗೆ, ಕಸದ ಸೆಸ್ ಎಲ್ಲವೂ ಏರಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ವೆಚ್ಚ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿದೆ.
ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟ:
ತಪ್ಪಾದ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸಮರ್ಥ ಆಡಳಿತ. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಜನರ ಮುಂದಿಡಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುವ ನೈತಿಕತೆ ನಿಮಗಿಲ್ಲ. ಆನೆ ಪಾರ್ಕಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲು ಯಾರ ಅಡ್ಡಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿರುವ ಬೀಗವನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿ ಇರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಕೈಯಲ್ಲಿ. ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ, ಆಮೇಲೆ ಜನರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿ.
















