ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂಬಾರಿ ಹೊರಿಸಿ ಉತ್ಸವ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡುವ ಬದಲು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ರಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯೂ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ನೃತ್ಯ ಕಲಾವಿದೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಮೈಸೂರು: ಹಿಂದಿನ ರಾಜರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನಂತೆ ವಾಹನಗಳ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾರಿಗೆಗಾಗಿ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ರಾಜರು ಆನೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಂಬಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ರಾಜರ ಕಾಲ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಅದೇ ಅಂಬಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಅಮ್ಮನವರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಉತ್ಸವ ನಡೆಸುವ ಪದ್ಧತಿ ರೂಢಿಗೆ ಬಂದಿತು ಎಂದು ನೃತ್ಯ ಕಲಾವಿದೆ, ಜಮುನಾರಾಣಿ ವಿ. ಮಿರ್ಲೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜ ಸಾಕಷ್ಟು ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಲಂಕೃತವಾದ ಭವ್ಯ ರಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದನ್ನು ವಾಹನದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡಬಾರದು?

ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಷ್ಟ ತಪ್ಪಿಸೋದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ

ಆನೆಗಳು ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲ. ಅವು ತಮ್ಮ ಸಹಜ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಭಾರವಿಲ್ಲದೆ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲಿ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂಬಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿ, ಅದರ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ದೈಹಿಕ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ, ನೋವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆ ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಗಬಹುದಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡಿ ನನಗೆ ಉತ್ಸವ ಮಾಡು ಎಂದು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಸುಖವಾಗಿರಬೇಕು, ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಭಗವಂತನ ಆಶಯವಲ್ಲವೇ?

ಹಾಗಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮೂಲ ಆಶಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಹಿತವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯದೊಂದಿಗೆ ಕರುಣೆ, ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೂ ಬೆಸೆಯುವ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆ ಎರಡೂ ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಶಯ.

- ಜಮುನಾರಾಣಿ ವಿ. ಮಿರ್ಲೆ, ನೃತ್ಯ ಕಲಾವಿದೆ, ಮೈಸೂರು