ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಜಯಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ಆದ್ರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇಕೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಾರಥಿಯಾದ?

ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದನು. ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾದನು. ಆದರೆ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದೆಯೇ? ಮಹಾಭಾರತದ ಈ ರಹಸ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧದ (Mahabharat) ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಾರಥಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವಿರಿ ಅಲ್ವಾ?. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಮಹಾಭಾರತದ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಹೋರಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇಡೀ ಮಹಾಭಾರತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಇದ್ದವು, ಆದರೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹೋರಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ, ಭೀಷ್ಮನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ (Shri Krishna) ರಥದ ಚಕ್ರವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದನು. ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಥದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಾಕುವಂತೆ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿದ್ದದ್ದು ಯಾಕೆ?. ಅವನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಏಕೆ ದೂರ ಉಳಿದ, ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾಗಿ ಏಕೆ ಉಳಿದನು? ಈ ನಿಗೂಢ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧದ ಈ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣ ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನು (Arjuna) ನರ  ಆಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದರು. ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ನರ ಇಬ್ಬರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಅಸುರ ಭಕ್ತನಾದ ದಂಬೋದ್ಭವನು ಸೂರ್ಯದೇವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ 1000 ರಕ್ಷಾಕವಚದ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನು.

1000 ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಯಾರಾದರೂ ಈ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮುರಿಯುವವರು ಸ್ವತಃ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಷರತ್ತು ಸಹ ಈ ರಕ್ಷಾಕವಚದೊಂದಿಗೆ ಇತ್ತು. ಈ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ದಂಬೋದ್ಭವನು ತನ್ನನ್ನು ಅಮರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರನ್ನು ದಂಬೋದ್ಭವನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ, ನಾರಾಯಣನು ದಂಬೋದ್ಭವನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ನಾರಾಯಣ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಸುರನ ಮೊದಲ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿದನು. ಆದರೆ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಸ್ವತಃ ಸತ್ತನು. ನಂತರ ನರ ಅವನನ್ನು ಮಹಾಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕರೆತಂದು ದಬೋದ್ಭವದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಈ ಯುದ್ಧವು ಸಹ ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು ಮತ್ತು ನರ ಅಸುರನ ಎರಡನೇ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿದನು.

ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ನಾರಾಯಣ (Narayana) ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ನರ ನಾರಾಯಣನು ರಾಕ್ಷಸ ಅಸುರನ 999 ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಮುರಿದನು. ಕೊನೆಯ ಗುರಾಣಿ ಉಳಿದಾಗ, ರಾಕ್ಷಸನು ಸೂರ್ಯದೇವನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.

ಸೂರ್ಯದೇವನು (Suryadeva) ತನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಭಕ್ತನನ್ನು ನರ-ನಾರಾಯಣನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನರ-ನಾರಾಯಣನ ಶಾಪದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಭಕ್ತ ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಸಾವಿಗೆ ಶೋಕಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನರ ನಾರಾಯಣ ಸೂರ್ಯ ದೇವನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯದೇವನ ಆ ಅಸುರ ಭಕ್ತನು ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನಾದನು, ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದಾಗಿ ಕರ್ಣ ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಕವಚದೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದನು.

ನರ 1000 ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದನು ಮತ್ತು ದಂಬೋದ್ಭವದೊಂದಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವ ಸರದಿ ಅವರದಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾರಾಯಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಈ ಯುದ್ಧವು ನಿಮ್ಮ ಯುದ್ಧ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನೀವು ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಬಲ್ಲೆ. ಈ ಯುದ್ಧ ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 

ನಿಮ್ಮ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅರ್ಜುನ ಮಾತ್ರ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಏಕೆಂದರೆ ಸೂರ್ಯನ ವರದಿಂದಾಗಿ, 1000 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು (meditate for 1000 years) ಮಾಡಿದವರು ಮಾತ್ರ ದಂಬೋದ್ಭವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಕರ್ಣನು ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದರೆ, ಪಾಂಡವರು ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಪಾರ್ಥನ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಉಳಿದನು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಯಾರು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯುದ್ಧ ನಮ್ಮದಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾವು ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಬೇಕು, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರೆ, ದೇವರು ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಅಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರೆ, ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಸಾರಥಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕೌರವರಂತೆ ವಿನಾಶ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.