ಮಗ ಏನೇ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಸರಿ, ಆದ್ರೆ ಮಗಳು ಮಾಡಿದ್ರೆ ತಪ್ಪು! ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲೇಕೆ ಈ ತಾರತಮ್ಯ?

ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧ ವಿಧಿಸುವ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಈ ಲೇಖನ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದ ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ ಎಂತಹ ಗಂಭೀರ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ಪೋಷಕರು ಆತನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಗಳು ಬೇರೆ ಜಾತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಜೀವನದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೇಳಿದರೆ ಆಕೆ ಪೋಷಕರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗನ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಇದೇ ಪೋಷಕರು, ಮಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸದಾ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ತಾರತಮ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮಗನಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ, ಮಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧ!

ಮಗ ತಡವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ, ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಅಥವಾ ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪೋಷಕರು ಆತನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಗಳು ಅಂತರ್ಜಾತಿ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರೆ ಅದನ್ನೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಎದುರಾದ ದೊಡ್ಡ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ತೀವ್ರ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಬೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಪೋಷಕತ್ವದ್ದಲ್ಲ. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ, ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವೇ ಈ ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಮಗನ ತಪ್ಪು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪೋಷಕರು!

ಮಗ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬಂದಾಗ, ಕೆಲವು ಪೋಷಕರು ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಮಗನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಬದಲು ಎದುರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಿರುಕುಳ, ಅಗೌರವ ಅಥವಾ ನಿಯಂತ್ರಣದ ವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾದ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳೆಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಇಂತಹ ರಕ್ಷಣೆ ಮಗನನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಕುಟುಂಬದ ಬೆಂಬಲವಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಆತನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಅವರು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸರಿ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.

ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಗಾವಲು!

ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ಬಟ್ಟೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಓಡಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಮಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಯಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ತನಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಏಕೆ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಆಕೆಯ ಸಹೋದರ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿಗೂ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಅವು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಬಳಸುವ ನೆಪಗಳಾಗಬಾರದು.

ಮಗಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಹಿಂಜರಿಕೆ?

ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ಮಗನ ವ್ಯವಹಾರ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಯೋಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಉಳಿತಾಯದ ಹಣವನ್ನೂ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಓದಬಹುದು ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಮನೆಯವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ, ವೃತ್ತಿಪರ ಕೋರ್ಸ್ ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶವೂ ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚು ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಲಿಂಗಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಮಾನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ಸಿಗಬೇಕು.

ಮದುವೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಮಗಳು ಸೊಸೆಯಾಗಿ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊರಬೇಕೇ?

ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮಗನ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಿಗುವ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೊಸೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಗ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮದುವೆ ಎಂದರೆ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಜೀವನವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಬಂಧವೇ ಹೊರತು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಬಳವಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆಲಸದ ಸಹಾಯಕಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲ. ಮನೆಗೆಲಸ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಆರೈಕೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲರೂ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮಗನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನೆ, ಮಗಳ ನೋವಿಗೆ ದೂಷಣೆ!

ಮದುವೆಯ ನಂತರವೂ ಈ ತಾರತಮ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು. ಮಗ ವಿವಾಹೇತರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಕೆಲವು ಪೋಷಕರು ಸೊಸೆಯನ್ನೇ ದೂಷಿಸಬಹುದು, ಮಗನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಆಕೆಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದರೆ, ಆಕೆಯ ಪತಿಯೇ ನಿಷ್ಠೆ ಮೀರಿದರೂ ಮದುವೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ತರಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.

ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪುರುಷನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯ ನೋವು ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಭಾವನೆಗಳು ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ, ಮಗಳು, ಪತಿ ಅಥವಾ ಅಳಿಯ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿರಬೇಕು.

ನಿಜವಾದ ಪೋಷಕತ್ವ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ನಿಯಮ!

ಈ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಮೊದಲು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ಮಗ ಮತ್ತು ಮಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದನ್ನು ಪೋಷಕರು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇತರರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಗೆ ತಾವೇ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಷ್ಟೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಬೇಕು.

ಪೋಷಕರು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕದೆ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕು. ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸಬಾರದು. ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಕೇವಲ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರಗಳು, ತೋರಿಸುವ ಗೌರವ ಮತ್ತು ನೀಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅದು ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.