ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ 34,675 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ, ಬಡ್ಡಿ ತೀರಿಸಲೆಂದೇ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಹಣ: ಯಾವ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟಿದೆ ಸಾಲ?

ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಶ್ವದ ಒಟ್ಟು ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ ₹34,675 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ದಾಟಿದ್ದು, ಬಡ್ಡಿ ಪಾವತಿಯ ಹೊರೆ ದೇಶಗಳ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಹೈರಾಣಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದು, ಭಾರತದ ಒಟ್ಟು ಸಾಲ ಜಿಡಿಪಿಯ ಶೇ. 83.4ರಷ್ಟಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರು (ಅ.24): ವಿಶ್ವದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಒಟ್ಟು ಸಾಲದ ಮೊತ್ತವು ಪ್ರಸ್ತುತ ₹34,675 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೂ (ಬಿಲಿಯನ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಡಾಲರ್) ಅಧಿಕವಾಗಿದ್ದು, ಈ ಸಾಲಗಳಿಗೆ ಬಡ್ಡಿ ಪಾವತಿಸುವ ಹೊರೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ವೈಫಲ್ಯ, ಸರ್ಕಾರಿ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿತ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮೇಲಿನ ತೆರಿಗೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಯುರೋಪ್‌ನಾದ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಗನಕ್ಕೇರಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಾಲ ಮತ್ತು ಬಜೆಟ್ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ. 2026 ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ 10 ವರ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಂಡ್ ಈಲ್ಡ್ (Bond Yield) ಶೇ. 5 ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ. ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಶೇ. 3.41 ರಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಜರ್ಮನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಸಾಲ ಪಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡ್ಡಿ ತೆರಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಅಲ್-ಜಜೀರಾ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜಾಗತಿಕ ಸಾಲದ ಈ ಮೊತ್ತದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ದೇಶಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಸಾಲದ ಜೊತೆಗೆ ವಿವಿಧ ಕಂಪನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಮಾಡಿರುವ ಸಾಲವೂ ಸೇರಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ದೇಶಗಳ ವಾರ್ಷಿಕ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಂಡ್ ಬಡ್ಡಿ ಮೊತ್ತವೇ ಬರೋಬ್ಬರಿ ₹313.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ! ಬಡ್ಡಿ ಪಾವತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಪಿಂಚಣಿ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಬಳಿ ಹಣದ ಕೊರತೆ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ?

ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಮಗೆ ಬರುವ ತೆರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ತೆರಿಗೆಯೇತರ ಆದಾಯದ ಹೊರತಾಗಿ 'ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಂಡ್'ಗಳನ್ನು (Government Bonds) ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸಾಲ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ರಸ್ತೆ, ರೈಲ್ವೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸರ್ಕಾರವು ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು, ವಿಮಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಮ್ಯೂಚುವಲ್ ಫಂಡ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಬಾಂಡ್‌ಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸರ್ಕಾರ 10 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ಬಾಂಡ್ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಹೂಡಿಕೆದಾರರೊಬ್ಬರು ಅದಕ್ಕೆ ₹100 ನೀಡಿದರೆ, ಅವರು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ₹100 ಸಾಲ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ನಿಗದಿತ ಬಡ್ಡಿದರವನ್ನು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಪಾವತಿಸಿ, ಅವಧಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮೂಲ ಹಣ ₹100 ಅನ್ನು ಮರಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರವು ₹100 ರ ಬಾಂಡ್‌ಗೆ ಶೇ. 2.50 ಬಡ್ಡಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತಿವರ್ಷ ₹2.50 ರಂತೆ 10 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ₹25 ಬಡ್ಡಿ ನೀಡಿ, ಕೊನೆಗೆ ₹100 ಅಸಲನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಸರ್ಕಾರಗಳು ಪಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಸ ಸಾಲಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೇ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಹಳೆಯ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಸಹ ಹೊಸ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸಾಲ ದುಬಾರಿಯಾದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?

ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಂಡ್‌ಗಳ ಬೆಲೆ ಕುಸಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಈಲ್ಡ್ (ಹೂಡಿಕೆಯಿಂದ ಸಿಗುವ ರಿಟರ್ನ್) ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಬಡ್ಡಿ ದರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಗೃಹ ಸಾಲದ (Home Loan) ಬಡ್ಡಿ ದರ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಕುಟುಂಬದ ಇಎಂಐ (EMI) ಹೊರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆಯೇ, ಸರ್ಕಾರಗಳ ಬಡ್ಡಿ ಹೊರೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಶಾಲೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮತ್ತು ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹಣದ ಅಭಾವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

2000 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಿಂದ ಈವರೆಗೆ ಯುರೋಪ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ 10 ವರ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಂಡ್ ಬಡ್ಡಿದರ ಶೇ. 5 ಕ್ಕೆ ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ. 2010 ರಿಂದ 2012 ರ ಯೂರೋಜೋನ್ ಸಾಲದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ (Eurozone Debt Crisis) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಸ್, ಇಟಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪೇನ್ ದೇಶಗಳು ಇಷ್ಟೊಂದು ಭಾರಿ ಬಡ್ಡಿದರದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಪಡೆದಿದ್ದವು. ಐರ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಈಲ್ಡ್ ಶೇ. 7 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಆ ದೇಶಗಳು 'ಬೇಲ್‌ಔಟ್' (ಬೆಂಬಲ ನಿಧಿ) ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಪಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಇದೀಗ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಬಾಂಡ್ ಈಲ್ಡ್ ಇಟಲಿ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಸ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡ್ಡಿದರವಿದೆ.

ಯಾವ ದೇಶದ ಮೇಲಿದೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಸಾಲ?:

ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಸಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶ ಅಮೆರಿಕ. ಪ್ರಮುಖ ದೇಶಗಳ ಸಾಲದ ವಿವರ ಹೀಗಿದೆ:

• ಅಮೆರಿಕ: ₹3,933 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಚೀನಾ: ₹2,137.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಜಪಾನ್: ₹826.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಬ್ರಿಟನ್: ₹418 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಫ್ರಾನ್ಸ್: ₹399 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಇಟಲಿ: ₹351.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಜರ್ಮನಿ: ₹332.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಭಾರತ: ₹323 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಕೆನಡಾ: ₹275.5 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ
• ಬ್ರೆಜಿಲ್‌: ₹247 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ

ಜಿಡಿಪಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಸಾಲ ಎಷ್ಟಿದೆ?:

ಭಾರತದ ಒಟ್ಟು ಸಾಲವು ಅದರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ (GDP) ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಐಎಮ್‌ಎಫ್ (IMF) ನ 2026 ರ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತದ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಾಲವು ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಜಿಡಿಪಿಯ ಶೇ. 83.4 ರಷ್ಟಿದೆ.

ಆದರೆ, ಕೇವಲ ಸಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದೊಂದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜಪಾನ್‌ನ ಸಾಲವು ಅದರ ಜಿಡಿಪಿಯ ಶೇ. 199 ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಶೇ. 127 ಹಾಗೂ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೇ. 118 ರಷ್ಟಿದೆ. ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಲದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಆ ದೇಶಕ್ಕಿರುವ ಬಡ್ಡಿ ಪಾವತಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಸರ್ಕಾರದ ಆದಾಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ದರ ಹಾಗೂ ಸಾಲದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.