
ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವಿದೇಶಿ ಮಹಿಳೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಭಾರತದ ಹಿಂದುಳಿದ ಜನರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಲು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮುಡುಪಾಗಿಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚೇತನದ ಪಯಣ. ಅವರೇ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಮೂಲದ ಸಾಂಡ್ರಾ ಲಾವಿ ಗೊಜ್ಕೋವಿಕ್. ಇಂದು ಭಾರತ ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೇಶವಲ್ಲ, ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಯ 'ಮನೆ'.
ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಸಾಂಡ್ರಾ, ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅಪಾರ ಯಶಸ್ಸು ಅವರದಾಗಿತ್ತು. ಕೈತುಂಬಾ ಸಂಬಳ, ಓಡಾಡಲು ಐಷಾರಾಮಿ ಕಾರು, ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಮಾನ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತುವ ಅದ್ಭುತ ಅವಕಾಶಗಳು ಅವರಿಗೆ ಲಭಿಸಿದ್ದವು. ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಭೋಗಗಳೂ ಅವರ ಕಾಲಬಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.
ಆದರೆ, ಈ ಬಾಹ್ಯ ಯಶಸ್ಸು ಅವರ ಅಂತರಾಳಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತುವಾಗ ಅವರು ಕಂಡ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕಿದವು. ತರ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸವಲತ್ತುಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ಈ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಅವರ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿತು.
ಕಳೆದ 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಸಾಂಡ್ರಾ ತಮ್ಮ ಲಾಭದಾಯಕ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಮತ್ತು ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನಶೈಲಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದರು. ಭಾರತದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ರೈಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಭಾರತವನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಸುತ್ತಿದರು. ವಿವಿಧ ನಗರಗಳ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ (NGO) ತಳಮಟ್ಟದ ಕೆಲಸಗಾರಳಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಂಗವಿಕಲ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ವತಃ ಕೈಯಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುವಂತಹ ಕಠಿಣ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಭಾರತದ ದೂರದ ದ್ವೀಪವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಶಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
ಆದರೆ, ಅವರ ಈ ಹಾದಿ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಳಿ ಚರ್ಮದ ವಿದೇಶಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಹೀಗೆ ಬಂದು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಅವರನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಅವರು ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವ 'ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿ' ಇರಬಹುದೆಂದು ಶಂಕಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಸಾಂಡ್ರಾ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ 'ಸನಾತನ ಧರ್ಮ'ವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂತಹ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಎದುರಾದರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯ ಹಾದಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಸಾಂಡ್ರಾ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಹಲವು ತಿಂಗಳು ಹಾಗೂ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸತತವಾಗಿ ವಾಸವಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಅವರು ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಆದಾಯದ ಮೂಲ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾರತದ ತಮ್ಮ ಸೇವಾ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಲು ಅವರು ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ನಲ್ಲಿ ದುಡಿದು ಗಳಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಭಾರತದ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಂಡ್ರಾ ಅವರು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಶೇಷ ಬೋಧನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಿಳೆಯರ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣಾ ಆಂದೋಲನದತ್ತ ತಮ್ಮ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವ ಗೃಹ ಹಿಂಸೆ, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ (Human Trafficking) ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಅವರ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಯುವಜನರೇ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅನುಭವದಿಂದ ಸಾಂಡ್ರಾ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: "ಭೌತಿಕ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತುಗಳು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ. ಅವು ನಮಗೆ ಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಬಹುದೇ ವಿನಃ ಶಾಶ್ವತವಾದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ. ಸೌಲಭ್ಯ ವಂಚಿತರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಇತರರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ."
ದುರದೃಷ್ಟವಂತ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಸಾಂಡ್ರಾ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸವಲ್ಲ; ಅದು ಅವರ ಜೀವನದ ಏಕೈಕ ಧ್ಯೇಯ. ತಮ್ಮ ಉಸಿರಿರುವ ತನಕ ಭಾರತದ ಹಿಂದುಳಿದ ಜನರ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಬದುಕುವುದಾಗಿ ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.