ಮೆಲ್ಲನೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಗರ! ಮುಳುಗುತ್ತಾ ಭೂಖಂಡಗಳು, ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೊಸ 'ಮಹಾಖಂಡ'?

ಭೂಮಿಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಟೆಕ್ಟೋನಿಕ್ ಫಲಕಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ಸಾಗರದ ತಳಭಾಗ ಭೂಮಿಯ ಒಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದು, ಇನ್ನೂ 20–30 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಏಷ್ಯಾ, ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿ 'ಅಮಾಸಿಯಾ' ಎಂಬ ಹೊಸ ಸೂಪರ್‌ಕಾಂಟಿನೆಂಟ್ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಸಹಜ ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಮಹಾಸಾಗರ ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಾಗರ. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಖಂಡಗಳ ಒಟ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಈ ಸಾಗರವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದು, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲ ಖಂಡಗಳು ಒಂದಾಗಿ 'ಅಮಾಸಿಯಾ' (Amasia) ಎಂಬ ಹೊಸ ಸೂಪರ್‌ಕಾಂಟಿನೆಂಟ್ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿವೆ.

ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರ ಏಕೆ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ?

ಭೂಮಿಯ ಹೊರಪದರ (Lithosphere) ಹಲವು ಟೆಕ್ಟೋನಿಕ್ ಫಲಕಗಳಾಗಿ (Tectonic Plates) ವಿಭಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಫಲಕಗಳು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೆಲ ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರದ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ 'ರಿಂಗ್ ಆಫ್ ಫೈರ್' (Ring of Fire) ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫಲಕ ಮತ್ತೊಂದು ಫಲಕದ ಕೆಳಗೆ ಜಾರುವ Subduction ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಸಾಗರದ ತಳಭಾಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಒಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದು, ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರದ ಅಗಲ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಅಮಾಸಿಯಾ ಎಂದರೇನು?

ಸುಮಾರು 20 ರಿಂದ 30 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕ, ಏಷ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಖಂಡಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿ ಹೊಸ ಸೂಪರ್‌ಕಾಂಟಿನೆಂಟ್ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಈ ಭವಿಷ್ಯದ ಮಹಾಖಂಡಕ್ಕೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು 'Amasia' ಎಂದು ಹೆಸರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಹೆಸರು America ಮತ್ತು Asia ಪದಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ.

ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಸೂಪರ್‌ಕಾಂಟಿನೆಂಟ್‌ಗಳಿದ್ದವೆಯೇ?

ಹೌದು. ಸುಮಾರು 33.5 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಖಂಡಗಳು ಸೇರಿ ಪ್ಯಾಂಜಿಯಾ (Pangaea) ಎಂಬ ಸೂಪರ್‌ಕಾಂಟಿನೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದವು. ನಂತರ ಟೆಕ್ಟೋನಿಕ್ ಚಲನೆಯಿಂದ ಅದು ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಇಂದಿನ ಖಂಡಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡವು.

ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಖಂಡಗಳು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವುದು ಭೂಮಿಯ ಸಹಜ ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಕ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೇನು?

• ಭೂಮಿಯ ಭೌಗೋಳಿಕ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ. 
• ಹವಾಮಾನ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. 
• ಸಾಗರ ಪ್ರವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ. 
• ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ವಿಕಾಸ ಹಾಗೂ ಅಳಿವಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ. 
• ಹೊಸ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳು ಹಾಗೂ ಭೂಕಂಪ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ. 

ಇದು ಯಾವಾಗ ನಡೆಯಲಿದೆ?

ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಇದು ಮಾನವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ 20–30 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ತಕ್ಷಣದ ಆತಂಕದ ವಿಷಯವಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಕಾಸದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.