ವರ್ಷಕ್ಕೆ 365 ಅಲ್ಲ, 372 ದಿನಗಳು!: ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಪರೂಪದ ಶಂಖ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿತು ಪ್ರಾಚೀನ ಭೂಮಿಯ ಗುಟ್ಟು!

ಸುಮಾರು 7 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 372 ದಿನಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ದಿನದ ಅವಧಿ 23.5 ಗಂಟೆಗಳಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಒಮಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ 'ಟೊರೈಟಿಸ್ ಸಂಚೆಜಿ' ಎಂಬ ಶಂಖದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಲಂಡನ್ (ಆ.13): ಸುಮಾರು 7 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಂದರೆ 'ಕ್ರಿಟೇಶಿಯಸ್' (Cretaceous) ಯುಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 365 ದಿನಗಳ ಬದಲಾಗಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 372 ದಿನಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ಒಂದು ದಿನದ ಅವಧಿ ಈಗಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕಮ್ಮಿಯಿತ್ತು, ಅಂದರೆ ಕೇವಲ 23 ಗಂಟೆ 31 ನಿಮಿಷವಾಗಿತ್ತು!

'ಅಡ್ವಾನ್ಸಿಂಗ್ ಅರ್ಥ್ ಅಂಡ್ ಸ್ಪೇಸ್ ಸೈನ್ಸಸ್' (Advancing Earth and Space Sciences) ಜರ್ನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧವೊಂದರಲ್ಲಿ ಈ ರೋಚಕ ಮಾಹಿತಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದೆ. ಒಮಾನ್ ದೇಶದ 'ಅಲ್-ಹಾಜರ್' ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆತ 'ಟೊರೈಟಿಸ್ ಸಂಚೆಜಿ' (Torreites sanchezi) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ 'ರುಡಿಸ್ಟ್ ಬೈವಾಲ್ವ್' (ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಂಖ/ಮೃದ್ವಂಗಿ) ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ರಿಂಗ್‌ಗಳನ್ನು ಲೇಸರ್ ಆಧಾರಿತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ರಹಸ್ಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.

ಲೇಸರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿತು ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ

ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಈ ಜಲಚರ ಜೀವಿಯು ಸುಮಾರು 7 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಆಳವಿಲ್ಲದ ಸಮುದ್ರದ ತಳದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜೀವಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಒಮಾನ್ ದೇಶದ ಒಣ ಭೂಮಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಮೃದ್ವಂಗಿಯು ದಿನನಿತ್ಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಚಿಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ 'ವಾರ್ಷಿಕ/ದೈನಂದಿನ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು' (Growth Rings) ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಂಶೋಧಕರು 'LA-ICP-MS' ಎಂಬ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಲೇಸರ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಮಾನವನ ಕೆಂಪು ರಕ್ತಕಣದಷ್ಟೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ (10 ಮೈಕ್ರೋಮೀಟರ್) ಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ಲೇಸರ್ ಹಾಯಿಸಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದರು. ಚಕ್ರದ ಉದ್ದದ ಅಂದಾಜು, ಮೈಕ್ರೋಸ್ಕೋಪ್ ಮೂಲಕ ಉಂಗುರಗಳ ಎಣಿಕೆ ಹಾಗೂ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪದರಗಳ ಎಣಿಕೆ ಎಂಬ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ಈ ಶಂಖದ ಚಿಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 372 ದೈನಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪದರಗಳು (Growth Laminae) ದಾಖಲಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಅಂದರೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 372 ದಿನಗಳಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಖಚಿತವಾಗಿದೆ.

ದಿನಕ್ಕೆ 23 ಗಂಟೆ 31 ನಿಮಿಷ, ಚಂದ್ರನೂ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ!

ಭೂಮಿಯ ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತಲಿನ ಕಕ್ಷೆಯ ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು 372 ದಿನಗಳಿಂದ ಭಾಗಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕಾಲದ ಒಂದು ದಿನದ ಅವಧಿ ಕೇವಲ 23 ಗಂಟೆ 31 ನಿಮಿಷ ಇತ್ತು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಅಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುವ ವೇಗವನ್ನು ಚಂದ್ರನ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ ಅಲೆಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯು (Tidal Friction) ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಈ 23 ಗಂಟೆ 31 ನಿಮಿಷದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಸಂಶೋಧಕರು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ನಡುವಿನ ದೂರವನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಅದರಂತೆ 7 ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಸುಮಾರು 3.83×10*8 ಮೀಟರ್ ಆಗಿತ್ತು. ಚಂದ್ರನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು 3.82 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಪ್ರಸ್ತುತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಿಸಿ ಸಾಗರ ಮತ್ತು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಕುರುಹು

ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅಂದಿನ ಸಾಗರಗಳ ತಾಪಮಾನವು ಇಂದಿಗಿಂತ ಹಲವು ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್‌ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಈ ಮೃದ್ವಂಗಿಯು ಆಧುನಿಕ ದೈತ್ಯ ಶಂಖಗಳಂತೆ (Giant Clams) ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸುವ 'ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ' (Photosynthetic Symbionts) ಜೊತೆ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಕ್ಷ್ಯವೂ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.

ಶಂಖದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಋತುಮಾನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂದು ಸಂಶೋಧಕ ಡೆ ವಿಂಟರ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಪೀಟರ್ ಸ್ಕೆಲ್ಟನ್, "ಟೊರೈಟಿಸ್ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಜಲಚರಗಳಲ್ಲಿ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಕ ಸಹಜೀವನ ಇತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಇದಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.