ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಯೋಜನೆ: ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯ ಕಳೆದುಹೋದ ವೈಭವದ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್ ಶಾ! ತರಹೇವಾರಿ ಕಮೆಂಟ್‌

ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್-ಶಾ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಗರೀಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಎಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಚಿತ್ರವು ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು, ಸುಸ್ಥಿರ ರಸ್ತೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಈ ಪೋಸ್ಟ್, ನಗರದ ಕಳಪೆ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರು: ಒಂದೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣದಿಂದಾಗಿ 'ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ' (ಗಾರ್ಡನ್ ಸಿಟಿ) ಎಂದೇ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ಬೆಂಗಳೂರು, ಇಂದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ನಗರೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಯೋಕಾನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್-ಶಾ ಅವರು ಎಕ್ಸ್ (X) ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಗರ ಯೋಜನೆಯ ಲೋಪದೋಷಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದೆ.

ಮರುಕಲ್ಪನೆಯ ಗ್ರಾಫಿಕ್‌

'ನಾವು ಏನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ' ಮತ್ತು 'ಏನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದಿತ್ತು?' ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್-ಶಾ ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಗ್ರಾಫಿಕ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎತ್ತರಿಸಿದ ರಸ್ತೆ ಕಾರಿಡಾರ್ (Elevated Road Corridor) ನ ಎರಡು ಭಿನ್ನ ಆವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನಗರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹಸಿರಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾಗ ೧: "ನಾವು ಏನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ (ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿ) ಈ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮಯವಾದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮರಗಿಡಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿರುವುದು, ಪಾದಚಾರಿ ಮಾರ್ಗಗಳು (Footpaths) ಮತ್ತು ಸರ್ವಿಸ್ ರಸ್ತೆಗಳ ಕೊರತೆ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾಗ ೨: "ನಾವು ಏನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದಿತ್ತು" (ಪರ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪನೆ) ಚಿತ್ರದ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವು ಅದೇ ರಸ್ತೆ ಕಾರಿಡಾರ್ ಅನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮರುಕಲ್ಪಿಸಿದೆ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಹಸಿರಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು, ವಿಶಾಲವಾದ ಪಾದಚಾರಿ ಮಾರ್ಗಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಬೀದಿ ದೀಪಗಳು, ಆಸನಗಳು (ಬೆಂಚುಗಳು) ಮತ್ತು ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರಸ್ತೆ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್-ಶಾ ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ಇಂದು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹಸಿರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕಸದ ನಗರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿದೆ."

ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಈ ಪೋಸ್ಟ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿದ್ದು, ಸಾವಿರಾರು ನಾಗರಿಕರು ನಗರದ ಹದಗೆಡುತ್ತಿರುವ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಕಳಪೆ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆ, ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಎಂದು ನೆಟ್ಟಿಗರು ದೂರಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಹಾವಳಿ: ಬಳಕೆದಾರರೊಬ್ಬರು ತೀವ್ರ ಬೇಸರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, "ಕಿರಣ್ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಸೇರಿ ಈ ಸುಂದರ ನಗರವನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಫ್ಲೈಓವರ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಬ್ಬಿಣ, ಸಿಮೆಂಟ್ ಮುಂತಾದ ಸಿವಿಲ್ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಭಾರಿ ಕಮಿಷನ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಮರಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ತೆರಿಗೆ – ಬಡ ದೇಶದಂತಹ ಸೌಲಭ್ಯ:

ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಳಕೆದಾರರು ಭಾರತೀಯ ನಗರಗಳ ಸುಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ, "ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ನಗರಗಳು ವಾಸಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಗರಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಮತ್ತು ಜೀವನ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಕಳಪೆಯಾಗಿದ್ದು, ಬಡ ದೇಶದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥ ಸಿವಿಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಹೊರತು, ನಿಜವಾದ ಭೌತಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದೇವೆ" ಎಂದು ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯತ್ತ ತುರ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಅಗತ್ಯತೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹಬ್ ಆಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ ಸುಸ್ಥಿರ ನಗರವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಕಿರಣ್ ಮಜುಂದಾರ್-ಶಾ ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ಈ ಚರ್ಚೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಅಥವಾ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸರ್ಕಾರ, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳು (ಬಿಬಿಎಂಪಿ, ಬಿಡಿಎ) ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಡರ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ನಗರ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ.

ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರೆ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ಇಡೀ ಚರ್ಚೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.